Ve Ben Anladım

Gel gidelim artık
Fazla bile kaldık.
Anlıyorum sanırım
Sen ve ben fazlayız
Birbirimize

Yol ayrımı
Hadi karar ver
En kötüsü verememek

Daha dün vezirdim
Şimdi kapanıyor kepenkler, kapılar, bacalar tütmüyor
Şaşkınım hızına sefilliğin
Aç, acı sefilliğin beni kendine katma hızına şaşkınım

Tekrar et kendini
Kendini tekrar et
Ancak anlıyorlar
Sorgulamaksızın kim bir iş yapmış
Aklına yatırmaya çalış
 Milyon kişinin

Bir şey yapmalı
Bir şey bulmalı
Öyle bir şey ki
Dünyayı değiştirecek
Başarı hırsı mı, açlık mı
Seni öldürecek?

 Bir şey yapmalı!

Kes başı kese savaşı
Söz ile olmaz bazısı
Kes başı kese savaşı
Söz ile anlamaz bazısı

Zorlar seni durumlar
Zorlar küçük beynini
Hırpalar
Hayat bu
Herkese düşman
Ama ayağa kalkarsın
Kalkmadan düşmek olmaz

Te mas yok artık
Le vazımatçılar sarmış etrafı
Viz eler tahtalıköye alınıyor anlamsız bir sevinçle
Yon ;sonlar yüzsüz ve dahi anlamsız bir komediyle başa geçmek için öldürüyor

Yerde sürünmüşüm
Ya da hayalgücünün sınırlarındaki yıldızlara dokunmuşum
Ne farkeder
Seni aradığımı gözlerimde bile gösteremiyorsam
Seni merak ettiğimi kimselere söyleyemiyorsam
Ne farkeder

Bu hem sana, hem ona
Hem herkese bir şiir

Şiirlerim benim not defterim
Haftalık günlüklerim
Ve anladım 29.12.14
Ben utandım
Şiirimlerinden fazla

Alternatif Senaryo

"İstediğim gibi acı çekmeyi hak ettiğimi sanıyorum, bayım.

Sakıncası yoksa..."

Der ve acımasızca şiir yazmaya devam eder.

Bilir Misin?

Buz gibi sabahları

Yanan öğlenlere tanıştırmalı

İkisi de çok kıskanç hep

Buz gibi sabahları

Burada,

Halbuki sıcacık demişlerdi

Her şeyden güzel, her yerden (u)mutlu

...

Ya da ben öyle duydum...

Buz gibi sabahları

Vardır bazen gülen gecelerin 

Gülen geceleri unutturan,

                                   bilirsin

Bilir misin?

Buz gibi sabahları

'Tehlikeli Ve Yasak'

Gel soluğum,

Seninle dolaşalım bu sensiz boş kalabalık sokaklarını İstanbul'un

Yürüyelim beni sevdiğini söyleyene kadar

Her uğradığımız metro durağında ayaklarımızı sarkıtalım

Sarı çizgisini geçelim birlikte

Hayatın

Bilmiyorsun ama 

Hep yanımda gezdiriyorum seni,

Keşke burada olsaydın diyerek

Olduğun günleri boca ederek şimdiye

Taç Kadın,

Hayatı yutkunuyorum

Çünkü Anılar Bitirir İnsanı

Belki de hep haksızlık ettim talihime,

Kötü mü

Ağlamak için

Bakabileceğim bir fotoğrafımızın bile olmaması?

İz(En)

Ayrılık ve hüzün

Mutluluğu bizden kıskandı, sevgili

İnsana Bu Da Gerek

Öğrenmeliyim

Bilmeliyim nasıl bir his olduğunu

İstenmenin

Arzulanmanın

Fotoğrafçıların dükkanın önüne astıkları fotoğrafa ait biri olmanın

Sevgiden yorulmanın,

Ve seçebilmenin

Nasıl bir şey olduğunu yaşayabilmeliyim

Çünkü insana biraz 

Bu da gerek

Değil mi?