10 Temmuz 2015 Cuma

Yine Beceremezsem


Tüylerini diken diken edecek satırlar yazmak varken
Teninde biten ellere söverken
Şimdi keyfim yerinde
Çok da fazla abartmadan
Bu anı saklamalı

Yine beceremezsem ama yaşamayı
Gelir yanıma oturur musun?

Bildiğim yollarda geziniyorsun
Ama hangisinde, ne zaman bilmiyorum
Doğup büyüdüğüm şehir hiç bu kadar yabancılaşmamıştı

Kopuyorum
Kesiyorum ne kadar bağım varsa
Gecenin derinliklerine atarken kendimi

Çok pop oldum
Bana yakışmaz

Ne hale getirdin beni küçük kadın?

4 Temmuz 2015 Cumartesi

27 Mayıs 2015 Çarşamba

Beyaz Ama Soğuk


Nasıl da güzel bitirdin beni sevda
Dünya bile durdu
Kışta

*last 25 seconds of One for the Road plays in the background

25 Mayıs 2015 Pazartesi

Yalnızca


Ressam olsam yüzüm sana boyanır
Şair olsam kelimelerim
Bana sorma ben nerden bilebilirim
Neden onu sevemediğini
Belki de
Yalnızca yazılır,
Yalnızca yaşanırsın 
Unutma derdim ama 
Çoktan unutmuşsundur zaten

Tekerlemelerin bittiği yerdeyiz
Zamanı geldi belli ki, sen in artık
Yabancı hissetmeyeceğin bir yerdeyken hazır
Beni merak etme, ben hikayelere kadar devam edeceğim
Romanlara gelmeden inmek üzere
Fazla uzatmadan
Sadece biraz gerçek olsa yeter
Fazlası iyi gelmiyor bana

8 Mayıs 2015 Cuma

Özenmek


Sigara dumanına bulanmış hayalleri,
Açık sahil mavisine saçları.
Gizemli çizgilerinin ardında ne anlamlar gizli
Kime benzer ki benim bağımlılığım

İğrenç kokulu bu özenmenin nedeni açık
Ve bu yapay renkli tellerin.
Tanıdığı kimsenin anlayamayacağı bu üç şekil
Farklılık açlığını giderebiliyor olmalı

Hepimiz biraz böyleyiz
Özenip bezendiğimiz resimlerimiz
Ardında gizlendiğimiz

*

Kabul etmesen de
Bir özentisin
Asla kendin olamazsın
Başkasının yanında
Özellikle bu çağda

23 Nisan 2015 Perşembe

Uykusuzluk Anekdotu


Saat yine üçe geliyor
Yorgun olup uyuyamamak
Bütün hayatımın özeti

İki dakika sonra üç saat boyunca yatmayı denemiş olacağım
Belki de ihtiyaç olarak gördüğümüz bazı şeyler
Birer lükstür..?

Bir dakika,
Ve bitti...
Uyku sersemi olmak için uyurum şimdi ancak

Eksi bir dakika
Zamanla yarışıyorum sanki
60 saniye lazım bana
Başlangıç çizgisine yetişebilmem için.

120 oldu...

Uyuyamıyorum.

14 Nisan 2015 Salı

Biz


Hazıra alışmış bedenlerimiz ne kadar soğuğa, zorluğa dayanabiliir?
Birçok anıyı bize fark ettirmeden unutturan zihinlerimiz ne kadar acı kaldırabilir?
Kendini tatmin etmek isteyen duygularımız ne kadar aşağılanmaya katlanabilir?
Biz,
   ne kadar güçsüzüz.
Biz,
   nasıl nankörüz.